Przejdź do głównej zawartości

Bez podnośnika nie ma mocnych


Po powrocie do domu do łask wrócił  podnośnik. Jest to mój osobisty dźwig. Nie wynika to z tego, że wraz z operacją utyłem i  nikt nie jest  wstanie mnie podnieść, ale z bezpiecznego przenoszenia mnie. Moje ciało podczas operacji przeszło prace jak po wyżymaczce, walcu drogowym czy maszynce do mielenia mięsa. Co chwila odzywa się skurcz prawej ręki. Nic nie da się zrobić – trzeba odczekać. Rafał pomaga mi w tych trudnych chwilach systematyczną rehabilitacją.  Reasumując  - jestem delikatny. Wymagam transportu  specjalistycznego,  powolutku cały mój ciężar należy utrzymywać w zawisie pomiędzy łóżkiem a wózkiem. Procedura przenoszenia przestała być chwilą, jak to było wcześniej, tak naturalną i szybką. Musimy być ostrożni i skoncentrowani.  Podnośnik cierpliwie trzyma na ramieniu siatkę. Ja zapakowany w siatce próbuję nie wypaść. Wiszę a podłoga wraz łóżkiem i wózkiem  przesuwa się. No oczywiście można o coś zahaczyć, ale wolałbym nie, ponieważ ręce mogą się przydać. Do swoich stóp też jestem przyzwyczajony. Szczęśliwie podnośnik ma baterie,  odpada kabel. Jeden problem z głowy. Są tylko 4 klawisze. Obsługa elektryki jest niezbyt trudna.  Efekt jest taki, że nie nudzimy się ja i moi rodzice. Czekam wytrwale jak już podnośnik nie będzie konieczny,  jak powoli  mój kręgosłup na tyle wzmocni się i po staremu będę wrzucać się na wózek – troszkę bardziej beztrosko. 


Komentarze

  1. Anonimowy29 lutego 2012 13:40

    dziwna sprawa z podnośnikiem, jak to działa???

    OdpowiedzUsuń
  2. basik7129 lutego 2012 13:49

    Kibicuję Ci bardzo, ciesze się, że napisałeś bo martwiłam sie jak sie czujesz po operacji.

    Spokojnego powrotu do stanu normalnego "używania" kręgosłupa.
    Pozdrawiamy.
    Antek z mamą.

    OdpowiedzUsuń
  3. Anonimowy29 lutego 2012 19:03

    Trzymaj się dzielnie w podnośniku i w życiu. Pamiętaj, że jesteś kochany przez taką ilość przyjaciół, że musi być coraz lepiej.
    pozdrawiamy
    Ela z rodziną

    OdpowiedzUsuń
  4. Anonimowy6 marca 2012 11:51

    Podnośnik jest w porządku ,na pewno go polubisz jestem za !!
    Pozdrawiam bardzo serdecznie Grażyna AON

    OdpowiedzUsuń
  5. Anonimowy6 marca 2012 22:00

    Fajna huśtawka, tylko się trzymaj

    Świrus

    OdpowiedzUsuń
  6. Anonimowy13 marca 2012 23:23

    Kibicuję Ci w walce z tą straszną chorobą. Czytam tego bloga od miesiąca. Jesteś dzielnym chłopakiem.Mam nadzieję, że czujesz się coraz lepiej. Proszę napisz co teraz robisz, jak spędzasz czas?
    Trzymam kciuki i pozdrawiam
    Olesia

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Stypendium Prezesa Rady Ministrów

Wybaczcie, że posty nie pojawiają się regularnie, ale czas biegnie nieubłaganie i ciągle jest coś do zrobienia. Wszystko to przez, ilość obowiązków szkolnych, które są na mojej głowie. Na szczęście są tego rezultaty w postaci najwyższej średniej w szkole :) 5,16. Jako jedyny ze swojego liceum, zostałem nagrodzony Stypendium Prezesa Rady Ministrów. Było, to dla mnie trudne do osiągnięcia, ale ciężka praca w końcu przyniosła efekt!   Uroczystość wręczenia dyplomów odbyła się 20 listopada w  Wyższej Szkole Menadżerskiej w Warszawie. Byłem bardzo podekscytowany całym tym wydarzeniem, jednocześnie, mając wiele wcześniejszych doświadczeń, obawiałem się, że może to się odbyć w niedostosowanej dla mnie sali. Niestety moje obawy, potwierdziły się. Sala nie była przystosowana do tego bym mógł wjechać na wózku elektrycznym i  odebrać stypendium, tak jak każdy inny zdrowy uczeń. W końcu ustawiłem się na pierwszym poziomie sali, na który wjechałam windą, przede mną były sc...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Co raz bliżej święta...

Kilka dni temu natknąłem się po raz pierwszy na taką reklamę - link poniżej.   Była to najlepsza reklama jaką do tej pory oglądałem, która jako jedyna potrafiła przykuć moją uwagę, aż do ostatniej sekundy, chciałbym wszystkim Wam, którzy chcą doczytać do końca tego posta opowiedzieć tą reklamę.   Opowieść o dziadku, który postanawia nauczyć się języka angielskiego, na początku nie wiemy z jakich powodów to robi, ale możemy zauważyć, że jest bardzo zdeterminowany w swoim działaniu i stara się wykonać to najlepiej, jak potrafi. Po kilka dniach od rozpoczęcia swojej nauki postanawia, przykleić karteczki do każdego przedmiotu w swoim domu z odpowiadający mu nazwie w języku angielskim. Idzie mu to tak dobrze, aż w końcu zamawia walizkę, która przyda mu się w nadchodzącej dla Niego podróży, chociaż cały czas nie wiemy dokładnie do jakiego państwa wylatuje, jednak wydaje mi się, że jest to Anglia. Gdy dociera na miejsce, wysiada z samochodu i wsiada do taksówki. Dociera n...
2 komentarze
Czytaj więcej

Moje zainteresowania cz. 3

Dzisiaj zajmiemy się tematem mojego zainteresowania technologicznego. Już od małego lubiłem obracać się wokół sprzętu elektronicznego: komputerów, laptopów, telefonów oraz konsol do gier. Przed wami zdjęcie mojego pierwszego spotkania ze starym komputerem: Pierwszym laptopem, którego najbardziej zapamiętałem może dlatego, że korzystałem z niego najdłużej, był Gericom. Nie pamiętam wielu gier, w które grałem na nim, wiem że był już na nim zainstalowany Windows XP, pewnie w niektórych domach jest wykorzystywany do dziś, większość starszych bankomatów korzysta z tego, jakże przestarzałego systemu. Z takich gier na pewno zapamiętałem Need for speed: Porsche 2000, niedawno nawet znalazłem płytę z tą grą :). Na święta w 2004 roku dostałem od rodziców konsole Playstation 2 wraz z paroma grami między innymi pamiętam grę Rachet&Clank. To była chyba najbardziej kultowa seria gier w historii, co prawda może niedawno wyszła kolejna cześć, a może bardziej remastered pierwszej części. Du...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej